Rowerowe technikalia - zaworki

Zaworki (wentyle) stosowane w dętkach rowerowych występują z grubsza w trzech rodzajach:

  • Presta (kolarski) - dość wąski, przez co nadaje się do rowerów szosowych. Trzeba uważać, by nie zgiąć gwintowanej osi. Dają się napompować większością pompek z końcówką do Dunlopów.
  • Dunlopa (zwykły rowerowy, poz. 1) - w erze gumowych wentylków były nieco kłopotliwe w eksploatacji, ale obecnie mają chyba najwięcej zalet spośród wymienionych typów. Zawór można zwyczajnie wyciągnąć po odkręceniu nakrętki i wymienić.
  • Schradera (samochodowy) - szeroki, zazwyczaj szybciej schodzi z nich powietrze niż z dwóch powyższych typów, przy uszkodzeniu zaworu konieczna jest wymiana całej dętki.

Wkład do zaworu typu Dunlopa może być zwykły z nasuwanymi gumowymi wentylami [poz. 2] (zdecydowana wada: mała trwałość gumy wentylowej) lub w postaci jednoczęściowych wkładów (zwanych czasem `maszynkami') występujących w trzech odmianach (możliwe że jest ich więcej):

  • stalowy, 24,0 mm długości, końcówka wchodząca do wnętrza dętki ma dwa otworki i zaokrąglony koniec, zatyczka gwintowana. Zakładany fabrycznie w dętkach np. Dębicy. Poz. 5 na zdjęciu.
  • stalowy, 16,5 mm długości, końcówka wchodząca do wnętrza dętki nie ma otworków tylko nasunięty walcowaty gumowy zaworek, zatyczka bez gwintu. Powyżej 3-3,5 atm pompowanie staje się trudne. Poz. 4 na zdjęciu.
  • plastikowy, 19,5 mm długości, końcówka jak w poprzednim, z tym że zaworek jest plastikowy (w środku znajduje się półokrągła płytka plastikowa jednostronnie wyszlifowana `na lusterko'. Kiedy dostanie się tam piach i porysuje płytkę zawór zaczyna przepuszczać powietrze), zatyczka gwintowana. Poz. 3 na zdjęciu.

Podane długości dotyczą samego zaworu bez zatyczki/nakrętki.

[ zaworki ]
 

> > > powrót na stronę główną


Wszelkie prawa zastrzeżone (c) 2001-2003 Piotr Gogolewski <docent[małpka]panoramix.net.pl>[ sto pięćdziesiąt tysięcy? ]
Ostatnio zmodyfiowane: 30 lipca 2002