Fragment oryginalnie użyty w odc. 14
"Latającego Cyrku Monty Pythona"

[Mężczyzna w eleganckim garniturze i meloniku wychodzi ze sklepu, składa gazetę i chowa ją do neseseru. Na uliczce przed sklepem z prasą widać długą kolejkę facetów z gazowni, prowadzącą do drzwi domu pani Pinnet. Mężczyzna przechodzi przez uliczkę poruszając się w niezwykle dziwny sposób. Cięcie. Mężczyzna, ciągle wykonując głupie kroki, idzie ulicą Whitehall w Londynie, dochodząc do bramy, na której widnieje tabliczka z napisem "MINISTERSTWO GŁUPICH KROKÓW". Cięcie. Mężczyzna idzie korytarzem gmachu ministerstwa, mijając trzech urzędników, poruszających się w równie dziwny, choć zupełnie inny, sposób. Cięcie. Wnętrze biura, w którym siedzi petent. Mężczyzna wchodzi do biura w ekscentryczny sposób, wiesza melonik na wieszaku.]

MINISTER
Dzień dobry. Przepraszam, że musiał pan czekać, ale... mój chód stał się ostatnio wyjątkowo głupi i coraz później docieram do biura.

[Zasiada za biurkiem.]

Pan w jakiej sprawie?

PAN PUDEY
No więc mam głupawy chód i chciałbym otrzymać od rządu stypendium, żeby go rozwinąć.

MINISTER
Rozumiem. Mogę go zobaczyć?

PAN PUDEY
Tak, naturalnie. 

[Pan Pudey wstaje i przechadza się po biurze, gwałtownie unosząc zgiętą lewą nogę co drugi krok. Zatrzymuje się.] 

MINISTER
Więc to jest to?

[Pan Pudey szybko siada na krześle.]

PAN PUDEY
Tak, właśnie to.

MINISTER
Ale on nie jest wyjątkowo głupi. Prawa noga wcale nie jest głupia, zaś lewa robi zaledwie pół obrotu co drugi krok.

PAN PUDEY
Tak, ale stypendium mogłoby uczynić mój chód znacznie głupszym.

[Minister wstaje i zaczyna chodzić wokół biurka w bardzo głupawy sposób.]

MINISTER
Panie Pudey, cały problem leży w finansach. Ministerstwo Głupich Kroków już nie jest odpowiednio dotowane. Mamy obronę, opiekę społeczną, służbę zdrowia, budownictwo, edukację i głupie kroki. Każde ministerstwo powinno być identycznie dofinansowywane, ale w zeszłym roku nasz resort dostał mniej niż Ministerstwo Obrony. Teraz otrzymujemy zaledwie 348 milionów funtów rocznie na wszystkie nasze cele.

[Minister siada.]

Kawy? 

PAN PUDEY
Chętnie.

MINISTER
[wciskając przycisk w intercomie]

Pani Dwie Kostki, prosimy o dwie filiżanki kawy.

PANI DWIE KOSTKI
[głos z intercomu]

Już lecę, panie Torebko Herbaciana.

MINISTER
Chora kobieta. Widzi pan, Japończycy mają człowieka, który przy każdym kroku okręca nogę wokół głowy, podczas gdy Izraelczycy...

[Minister spogląda w kierunku drzwi.]

...Jest kawa.

[Do gabinetu wchodzi sekretarka, wnosząc tacę z dwoma filiżankami. Jej głupawy chód jest tak niezdarny, że zanim dociera do biurka ministra, cała kawa zostaje rozlana po tacy. Minister spogląda na tacę z przewróconymi filiżankami i uśmiecha się z aprobatą.]

MINISTER
Dziękujemy, była wyśmienita.

[Sekretarka wychodzi, wynosząc tacę z filiżankami.]

MINISTER
Pana naprawdę interesuje głupi chód?

PAN PUDEY
Jasne. 

MINISTER
No to niech pan spojrzy.

[Minister wyciąga spod biurka projektor z założoną taśmą. Włącza przycisk, rozpoczynając projekcję filmu. Film składa się z krótkich sekwencji, ukazujących pięć osób ubranych w staromodnym stylu, poruszających się w głupawy sposób. Wszystkie postacie pojawiające się w filmie noszą stroje z przełomu XIX i XX wieku. Film jest czarno-biały, zrobiony w stylu filmów niemych, taśma jest porysowana i jakością przypomina film zarejestrowany na kliszy 8 mm. Projekcji filmu towarzyszy muzyka grana na pianinie *).] 

[Powrót do biura. Minister odrzuca projektor poza kadr. Pochyla się w stronę petenta.]

MINISTER
Panie Pudey. Nie będę owijał w bawełnę. Proponuję panu stypendium w celu zbadania angielsko-francuskich głupich kroków.
 
PAN PUDEY
La Marche Futile? 

[Cięcie. Na łące stoi dwóch Francuzów, ubranych w berety i pasiaste trykotowe bluzy. Pomiędzy nimi stoi trzeci mężczyzna, który jest zasłonięty płachtą.]

PIERWSZY FRANCUZ
Et maintenant... comme d'habitude au sujet du "Le Marché Comique". Et maintenant, je vous presente, encore une fois, mon ami, le pouf célebre, Jean-Brian Zatapathique.

[Odkleja ze swej twarzy wąsy i przykleja je do twarzy drugiego Francuza.]

DRUGI FRANCUZ
Merci, mon petit chou-chou, Brian Trubshawe. Et maintenant avec les pieds a droite et les pieds a gauche. Et maintenant l'Anglais-Française Marche Futile. Et voila!

[Francuzi odsłaniają trzeciego mężczyznę i wychodzą poza kadr. Mężczyzna, stojąc bokiem do kamery i ukazując swój lewy profil, przypomina stereotypowego londyńskiego biznesmena w czarnym garniturze i meloniku. Po chwili odwraca się o 180 stopni, ukazując swój prawy profil. W tej pozycji przypomina stereotypowego Francuza w berecie i pasiastej bluzie. Kiedy odwraca się przodem do kamery, widzimy, że jego ubranie w jednej połowie jest stylizowane na ubiór Francuza, a w drugiej na ubiór Anglika. Mężczyzna odwraca się i oddala od kamery dziwnym krokiem - lewa połowa jego ciała porusza się w zupełnie inny sposób niż prawa.] 

ciąg dalszy odcinka specjalnego